ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คฺลางแคฺลง] ก. แคลงใจ, ไม่แน่ใจหรือวางใจลงไปได้เพราะออกจะสงสัย, แคลงคลาง ก็ว่า, บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า แคลง.
น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป.).
ว. ไม่กระจ่างทำให้เป็นที่สงสัย.
ก. หลงเชื่ออย่างไม่สงสัย.
ก. หวั่นเกรงสงสัยไปเอง.
[หฺน่ายแหฺนง] ก. ระอาเพราะหมางใจหรือแคลงใจเป็นต้น, แหนงหน่าย ก็ว่า.
[แหฺนงหฺน่าย] ก. ระอาเพราะหมางใจหรือแคลงใจเป็นต้น, หน่ายแหนง ก็ว่า.
ก. นึกระแวงขึ้นมา, ชักจะสงสัย.
ก. ฉงน, สนเท่ห์, แคลงใจ, เช่น และเย็นตระชักสิชำงาย. (สมุทรโฆษ).
น. ความสงสัย. (ส. ศงฺกา; ป. สงฺกา).
น. ความสงสัย, ความลังเล. (ส.; ป. สงฺก).
น. ความสงสัย. (ป. สงฺกา; ส. ศงฺกา).