ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เทียม. (โบ) น. ธรรมเนียม. (สามดวง). (แผลงมาจาก เทียม).
น. แขน. (ส.).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. คอก เช่น แขนโกก ว่า แขนคอก.
น. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.
น. ส่วนของแขนตรงที่พับได้.
ก. เอาแขนคล้องกัน.
น. แขน. (ป., ส.).
น. ส่วนของแขนด้านใน มีลักษณะโค้งนูน.
ก. ทอดแขนให้อ่อนงาม.
(สำ) ก. ฉวยโอกาสล่วงเกินหญิงด้วยการจับมือจับแขนในเชิงชู้สาว.
ว. เก, เฉ, ไม่ตรง, (ใช้แก่แขนขา) เช่น ขาฉิ่ง แขนฉิ่ง.