ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,435 รายการ

ว. โตหรืออายุมากกว่าเพื่อน.

(แบบ) ว. อายุยืน. (ป.).

น. วัยที่อายุยังน้อย.

ก. รู้ซึ้งอยู่ในใจของตน เช่น รู้อยู่แก่ใจว่าเพื่อนเป็นคนโกงแล้วยังคบกันอยู่ได้.

ว. หนำใจ, สะใจ, (มักใช้ในความประชดหรือแดกดัน) เช่น บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับเขา โดนเขาด่ามา สาแก่ใจไหมล่ะ วันนี้เงินเดือนออก ต้องจ่ายให้สาแก่ใจ.

น. ความแก่ด้วยอายุ, ความชำรุดทรุดโทรม, เช่น อันทุพพลชรา ภาพแล้ว. (โลกนิติ).

ก. เข้าหลักที่กำหนดไว้ เช่น อายุเข้าเกณฑ์.

บ. ตลอด, สิ้น, เช่น ชั่วอายุ.

น. ช่วงเวลาประมาณชั่วอายุ.

ว. ซอมซ่อ (มักใช้แก่การแต่งกาย), กรองกรอย ก็ว่า; (โบ) แคระ, ไม่สมประกอบ, ไม่สมบูรณ์, (ใช้แก่ต้นไม้ที่ไม่เจริญสมอายุ).

น. การรักษาโรคทางยา.

น. วัยที่มีอายุพ้นวัยหนุ่มสาวแต่ยังไม่แก่ อายุประมาณ ๓๐-๕๐ ปี.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ