ค้นเจอ 38 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เอก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เอกภริยา

[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.

เอกภักดิ์

[เอกกะ-] ว. จงรักต่อคนคนเดียว, ซื่อตรง.

เอกภาคี

[เอกะ-, เอกกะ-] น. ฝ่ายเดียว หมายถึง ประเทศที่ปลีกตัวปฏิบัติการทางการเมืองเป็นต้นโดยลำพัง ไม่มีประเทศอื่นร่วมหรือรับรู้ด้วย.

เอกภาพ

[เอกกะ-] น. ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน; ความสอดคล้องกลมกลืนกัน. (อ. unity).

เอกม

[เอก-มอ] ว. เอกอย่างกลาง. (ตัดมาจาก เอกมัธยม).

เอกมัย

[เอกกะ-] ว. เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน, เป็นแบบเหมือนกัน.

เอกรรถประโยค

[เอกัดถะ-] น. ประโยคที่มีเนื้อความเดียว มีบทกริยาสำคัญเพียงบทเดียว.

เอกรส

[เอกกะ-] น. รสอันเอก ได้แก่ วิมุตติรส คือ รสที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลส. (ป.).

เอกระ

[เอกกะหฺระ] (ปาก) ก. ถือตัวไม่กลัวใคร, ไม่ขึ้นแก่ใคร.

เอกราช

[เอกกะราด] ว. เป็นอิสระแก่ตน, ไม่ขึ้นแก่ใคร.

เอกรูป

[เอกกะ-] น. รูปแบบอย่างเดียวกัน. (อ. uniform).

เอกลักษณ์

[เอกกะ-] น. ลักษณะที่เหมือนกันหรือมีร่วมกัน; (คณิต) ข้อความที่แสดงความเท่ากันของนิพจน์ ๒ นิพจน์ สำหรับทุกค่าของตัวไม่ทราบค่าที่ปรากฏในนิพจน์นั้น ๆ. (อ. identity).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ