ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. รัตนชาติที่เจียระไนและนำมาทำเป็นเครื่องประดับแล้ว.
(สำ) ว. ดีเป็นพิเศษยอดเยี่ยม.
ว. มีสายตาคมพอมองเห็นก็รู้ทันทีว่าอะไรดีมีคุณค่า เช่น ผู้หญิงคนนี้ตาแหลม พอมองเห็นหัวแหวนก็รู้ว่าเป็นเพชรแท้หรือเพชรเทียม.
[เพ็ดนิน-] น. เครื่องเพชรพลอย.
น. ท่านั่งขัดสมาธิเพชร. (ส.).
น. เพชรประดับหัว. (ส.).
[อะมอนระ-] น. เพชร. (ส.).
ว. มีคุณสมบัติสูงสุดและมีแสงแวววาวบริสุทธิ์ (ใช้แก่เพชร) เรียกว่า เพชรนํ้าหนึ่ง.
ก. ยกตนขึ้นเทียมท่าน โดยไม่รู้จักที่ตํ่าที่สูง.
น. ธรรมเทียม, สิ่งที่ไม่ใช่ธรรมแท้.
(แบบ) ก. ประกอบ, เทียม, ทำให้แน่น. (ป. นิยุตฺต).
(สำ) ก. จำต้องยอมเป็นรองเขา, ไม่เทียมหน้าเทียมตาเท่า, (มักหมายถึงเมียน้อยที่ต้องยอมลงให้แก่เมียหลวง).