ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ที่เงียบ, ที่สงัด, ที่ปราศจากคน. (ป., ส. วิชน).
ก. เงียบสนิท.
(สำ) ว. ลักษณะที่เงียบสนิท.
ก. วังเวง, เงียบไม่มีเสียง.
[-ระโคด] (แบบ) น. เสียงดัง, เสียงกึกก้อง. ว. ไม่มีเสียง, เงียบ, สงบ, สงัด. (ส.).
ก. ทำอย่างเงียบ ๆ, ทำกันอย่างปิดบัง.
(ปาก) ก. ปิดปากเงียบไม่ยอมพูด.
ก. นำศพไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อปลง.
ก. ไม่มีคลื่นไม่มีลม เช่น ทะเลสงัดคลื่นสงัดลม.
ก. เงียบเชียบเพราะไม่มีผู้คนผ่านไปมา.
ว. สงัด, ปลีกตัวไปอยู่ในที่สงัด. (ป. วิวิจฺจ).
(สำ) น. เรื่องราวที่ครึกโครมขึ้นมาแล้วกลับเงียบหายไป.