ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).
[พูมิ-] น. มาตราเนื้อที่. (ส.).
[พูมิ-] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
[ทะรา] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.).
ก. เอาแจวหรือพายแตะน้ำเรียด ๆ เพื่อชะลอเรือไว้.
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).
[สักกะรา] น. ก้อนกรวด; นํ้าตาลกรวด. (ส. ศรฺกรา; ป. สกฺกร).
[สาดทะ-, สาด] น. การทำบุญให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว. (ส.).
ก. ค่อย ๆ เลิกร้างกันไปเอง เช่น ผัวเมียร้างรากัน.
ก. ต้านน้ำ เช่น เอาเท้าราน้ำ เอาไม้ราน้ำ.