ค้นเจอ 7,359 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อ.ม.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัสมุขี

ว. มีหน้าเป็นหน้าม้า. (ม. ร่ายยาว มหาพน). (ป. อสฺสมุขี; ส. อศฺวมุขี).

ขีณะ

(แบบ) ว. สิ้นไป เช่น ถั่นคํ่าขีณะแล้ว. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป.).

อวิโรธนะ

[อะวิโรทะนะ] น. ความไม่ประพฤติผิดธรรม, ความไม่คลาดจากธรรม, เป็นธรรมข้อ ๑ ในทศพิธราชธรรม. (ดู ทศพิธราชธรรม และ ราชธรรม). (ป., ส.).

อน,อน-

[อะนะ-] เป็นคำปฏิเสธ แปลว่า ไม่, ไม่ใช่, ใช้ประกอบหน้าศัพท์บาลีและสันสกฤตที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อาทร = เอื้อเฟื้อ, อนาทร = ไม่เอื้อเฟื้อ. (ดู อ ๒ ประกอบ).

ลาพุ

น. นํ้าเต้า. (ป.; ส. ลาพุ, อลาพุ).

อัฒมณฑล

น. กึ่งวงกลม. (ป. อฑฺฒมณฺฑล).

อัฒมาส

น. ครึ่งเดือน. (ป. อฑฺฒมาส).

อัฒรัตติ

น. เที่ยงคืน. (ป. อฑฺฒรตฺติ).

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

อนิวรรต,อนิวรรตน์

[อะนิวัด] ว. ไม่กลับ, ไม่ท้อถอย. (ส. อนิวรฺต, อนิวรฺตน; ป. อนิวตฺต, อนิวตฺตน).

อวเคราะห์

[อะวะเคฺราะ] น. อุปสรรค, เครื่องกีดขวาง; ความเหนี่ยวรั้ง. (ส. อวคฺรห; ป. อวคฺคห).

กระป่ำ

ว. อร่อย เช่น อนี้ต้นหว้าหวานกระป่ำ. (ม. คำหลวง กุมาร; มัทรี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ