ค้นเจอ 137 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อาเมน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาศิร-,อาศิร- ,อาศิร-,อาเศียร,อาเศียร-

[อาสิระ-, -เสียนระ-] น. การอวยพร. (ส. อาศิสฺ คำนี้เมื่อนำหน้าอักษรตํ่าและตัว ห ต้องเปลี่ยน ส เป็น ร เป็น อาศิร และแผลงเป็น อาเศียร ก็มี; ป. อาสิ ว่า ความหวังดี).

อาศิร,อาศิร-,อาศิร-

[อาสิระ-] น. เขี้ยวงู. (ส. อาศี; ป. อาสี).

ลากข้าง

ก. เขียนสระอาลงข้างหลังพยัญชนะ. น. เครื่องหมายสระอา.

อาเกียรณ์

[-เกียน] ว. เกลื่อนกล่น, เกลื่อนกลาด. (ส. อากีรฺณ; ป. อากิณฺณ).

อาชีพ,อาชีว,อาชีว-,อาชีวะ

น. การเลี้ยงชีวิต, การทำมาหากิน; งานที่ทำเป็นประจำเพื่อเลี้ยงชีพ. (ป., ส.).

ปรมินทร์,ปรเมนทร์

[ปะระมิน, ปอระมิน, ปะระเมน, ปอระเมน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง. (ส.).

ลูกผู้น้อง

น. ญาติที่เป็นลูกของน้าหรืออา.

อากัปกิริยา

[อากับ-] น. กิริยาท่าทาง. (ป.).

อาดุระ,อาดูร

[-ดูน] ว. เดือดร้อน, ทนทุกขเวทนาทั้งกายและใจ, ในบทกลอนตัดใช้ว่า ดุร ก็มี. (ป., ส. อาตุร).

อาคันตุก,อาคันตุก-,อาคันตุกะ

[อาคันตุกะ-] น. แขกผู้มาหา. (ป., ส.).

อาศรม,อาศรมบท

[อาสม, อาสมบด] น. ที่อยู่ของนักพรต. (ส.; ป. อสฺสม, อสฺสมปท).

พรหเมนทร์,พรหเมศวร

[พฺรมเมน, พฺรมเมสวน] น. พระพรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ