ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. แสดงกิริยาวาจาอย่างขัด ๆ เขิน ๆ เพราะรู้สึกขวยอาย (มักใช้แก่หญิงสาว) เช่น หญิงสาวพอมีผู้ชายชมว่าสวยก็รู้สึกสะเทิ้น หญิงสาวพอมีชายหนุ่มมาจ้องมองก็สะเทิ้นอาย.
ก. ละอายใจ, อับอายมาก
ก. ทำให้พ้นอาย.
[ขะหฺนาง] ก. กระดาก, อาย.
ก. สู้ทนอาย.
ก. ก้มหน้าเพราะความอาย.
[เหฺนียม] ก. อาย, กระดาก.
[-เหฺนียม] ก. กระดากอาย.
(สำ) ก. ทำให้ต้องอับอายขายหน้าอยู่ทุกวัน.
ก. ระวังไม่ยอมให้ต้องอับอายขายหน้า.
[-แหฺย] ก. ยิ้มอย่างเก้ออาย.
ก. เยาะเย้ย, พูดให้เขาอาย.