ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ทำให้ต้องอับอายขายหน้าอยู่ทุกวัน.
ก. ระวังไม่ยอมให้ต้องอับอายขายหน้า.
ก. คาดว่า (มักใช้ในทางที่ดี) เช่น ข้าพเจ้าหวังใจว่าท่านคงจะประสบความสำเร็จ.
[ลัด-] น. ความละอาย, ความกระดาก. (ป., ส.).
ว. เหมือนใจ, ได้ดังใจ.
[-ถะเหฺลิง] ว. น่าอับอายขายหน้า เป็นที่น่ารังเกียจ.
ก. เหนื่อยใจ, ระอาใจ, ท้อใจ.
ว. จนสุดความสามารถ เช่น สู้ใจขาด.
ว. มีใจดุร้าย, มีใจร้ายกาจ, บางทีก็ใช้คู่กับคำ หินชาติ เป็น ใจทมิฬหินชาติ.
น. มีใจกล้าสู้; มีใจกว้างขวางกล้าได้กล้าเสีย.
ว. มีใจบุญ, มีใจเมตตา.