ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ทำให้ต้องอับอายขายหน้าอยู่ทุกวัน.
ก. ระวังไม่ยอมให้ต้องอับอายขายหน้า.
[ลัด-] น. ความละอาย, ความกระดาก. (ป., ส.).
ว. เหมือนใจ, ได้ดังใจ.
[-ถะเหฺลิง] ว. น่าอับอายขายหน้า เป็นที่น่ารังเกียจ.
ก. เหนื่อยใจ, ระอาใจ, ท้อใจ.
ก. คาดว่า (มักใช้ในทางที่ดี) เช่น ข้าพเจ้าหวังใจว่าท่านคงจะประสบความสำเร็จ.
ว. มีความรู้สึกไวต่อสิ่งที่น่าละอาย.
ก. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย.
ก. เหิมใจ, ย่ามใจ, ชะล่าใจ, กำเริบ.
ก. กำหนดไว้ในใจ, จำไว้ในใจ.