ผลการค้นหา

ห่วง* *ห่วง *ห่วง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 55 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ห่วง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระลุง

ก. ใจห่วงถึง, เป็นทุกข์ถึง, ระลวง ก็ใช้.

ละลุง

(กลอน) ก. ใจเป็นห่วงถึง, เป็นทุกข์ถึง, ใจหาย.

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

โบ

น. เชือกหรือริบบิ้นทำเป็นห่วง ๒ ห่วงคล้ายหูกระต่ายแล้วผูกไขว้กันเป็นเงื่อนกระทก. (อ. bow).

ผูกพัน

มีความเป็นห่วงกังวลเพราะรักใคร่ เป็นต้น

กริยา

เอาทอหูกผูกพันกันกับเสา แต่ตัวเราผูกพันกันกับเขา

พะวักพะวน

ก. ห่วงเรื่องต่าง ๆ จนวุ่นวายใจ.

ลูกกวิน

น. ห่วงร้อยสายรัดประคด, กระวิน หรือ ถวิน ก็ว่า.

ห้อยโหน

ก. อาการที่เกาะราวหรือห่วงเป็นต้น แล้วโยนตัวไปมา.

ขอรับ

น. โลหะทำเป็นห่วงสำหรับรับขอสับ มักติดที่ประตูหน้าต่าง.

หายห่วง

ก. ไม่ต้องเป็นห่วงอีกแล้ว, ไม่ต้องกังวลถึงอีกแล้ว, เช่น คนนี้มีความสามารถเชื่อถือได้ เมื่อมอบงานให้แล้ว หายห่วงได้เลย; (ปาก) นานมากเช่น ใช้ให้ไปซื้อของตั้งแต่เช้า ไปเสียหายห่วงเลย, มาก เช่น เขาวิ่งทิ้งคู่แข่งหายห่วงเลย.

ลูกโซ่

น. ห่วงของโซ่, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่ต่อเนื่องกันเช่นนั้น เช่น เรื่องราวเกี่ยวข้องโยงกันเป็นลูกโซ่.

ลูกย่าง

น. ลูกโซ่ตรวนที่ทำเป็นห่วงยาว ๆ สำหรับพอให้ก้าวย่างได้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด