ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เสิด] ก. ห่าง, หนี, หลีกหนี, หนีรอด. ว. พ้น, เร็ว.
ก. หนีไป, แพ้.
ก. ถอยหลังพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบทันที, หลบอย่างมีชั้นเชิง.
ว. รู้หลบหลีก.
ก. ออกเสียงไล่ให้หนีไป.
(ปาก) ก. ไล่ให้หนีไป.
ก. หลบหายไป, หายไปโดยไม่มีร่องรอย.
ก. ไม่เอาใจใส่ดูแล, พรากหนีไป.
[ปะลาด] ก. หนีไป. (ป.).
ว. ซัดเซไป, โซเซไป, หนีซุกซ่อนไป.
(สำ) ก. หนีจากที่ที่มีความเดือดร้อนมาอาศัยอยู่ในที่ที่มีความสงบสุข.
ก. ตวาดให้หนีไป, ร้องให้ตกใจหนีไป, ไล่ส่งไป, โบราณเขียนเป็น กระเพลิด ก็มี.