ค้นเจอ 48 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หนุมาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สามานย,สามานย-

[สามานนะยะ-, สามานยะ-] ว. ปรกติ, ธรรมดา, เช่น สามานยนาม. (ส. สามานฺย; ป. สามญฺ).

ปริมาณ

[ปะริมาน] น. กำหนดความมากน้อยของจำนวน.

ภุม

[พุม] ว. ไม่ เช่น ภุมมาน ว่า ไม่มี, ภุมบาน ว่า ไม่ได้. (ข. ).

โลม

ก. ทำอาการประคองลูบให้รู้สึกว่าเอ็นดูรักใคร่เป็นต้น. น. เรียกตัวหนังใหญ่ที่แสดงบทเข้าพระเข้านาง เช่น หนุมานเกี้ยวนางเบญกาย, หนังโลม ก็ว่า.

ซู่กั้นรั้วไซมาน

(โบ) น. กั้นซู่, กั้นซู่รั้วไซมาน ก็เรียก.

มานะ

น. การวัด, การนับ, อัตราวัด. (ป., ส. มาน).

ยึด

ก. ถือเอาไว้ เช่น ยึดราวบันไดไว้ให้ดี, เหนี่ยว, รั้ง, เช่น หนุมานยึดรถพระอาทิตย์; เข้าครอบครอง เช่น ยึดพื้นที่, ใช้อำนาจกฎหมายรับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมา เช่น ยึดใบขับขี่ ยึดทรัพย์.

มานัส

น. ใจ. ว. เกี่ยวกับใจ. (ป., ส. มานส).

นอนเวร

ก. ผลัดเปลี่ยนกันมานอนรักษาการณ์นอกเวลาทำงาน.

มานทะลุน

น. โรคที่มีอาการบวมคล้ายโรคมาน แต่บวมทั่วทั้งตัว.

มารคอหอย

[มาน-] (ปาก) น. ผู้ที่ขัดผลประโยชน์ที่ผู้อื่นจะพึงมีพึงได้.

มารหัวขน

[มาน-] (ปาก) น. ลูกที่อยู่ในท้องซึ่งยังไม่ปรากฏว่าใครเป็นพ่อ หรือไม่มีใครรับว่าเป็นพ่อ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ