ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. พลิกแพลงด้วยเล่ห์เหลี่ยมให้หลงเชื่อ, ปลิ้นปล้อน.
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, เลือน.
[มูนหะ-] ว. เขลา, หลง. (ป.).
น. ความมืดมนด้วยความหลง. (ป. โมห + อนฺธ).
ว. ทำให้เขาหลงเชื่อแล้วล่อลวงเอาทรัพย์เขาไป.
ก. ทำให้หลงผิด, ทำให้หมกมุ่นในทางที่ผิด.
ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.
น. ชื่อมนตร์สำหรับเป่าให้คนหลงรัก.
ก. ทำให้หลงผิด เช่น ขุดหลุมพรางลวงข้าศึก.
น. การลวงหรือล่อลวงให้หลงผิดหรือเพื่อให้เข้าใจผิด.
ก. หลง มักใช้เข้าคู่กับคำ บ้า เป็น บ้าหลัง.
[เคฺลิ้ม] ว. เผลอตัว, หลงไป, จวนหลับ, หลับยังไม่สนิท.