ค้นเจอ 45 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หกล้ม,กลิ้ง,ผันแปร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัดพื้น

(ปาก) ก. หกล้มเหยียดยาวลงบนพื้น.

ส้มหยุด

สามารถสั่งส้มที่กำลังกลิ้งอยู่ให้หยุดได้

ฉันสั่งให้มันหยุด แล้วมันก็หยุด

จ้ำเบ้า

ว. อาการที่ก้นกระแทกพื้นลุกไม่ขึ้น เช่น หกล้มจํ้าเบ้า.

ขลุก,ขลุก,ขลุก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงไอ, ขุก หรือ ขุก ๆ ก็ว่า, เสียงดังอย่างก้อนดินกลิ้งอย่างเร็ว ในคำว่า กลิ้งขลุก ๆ.

ล้อ

น. ส่วนของรถซึ่งเป็นวงกลมสำหรับหมุนเคลื่อนพารถไป, ลูกล้อ ก็ว่า. ก. กลิ้งหมุนไปอย่างล้อรถ เช่น ล้อสตางค์ให้กลิ้งไป.

กลึ้ง

[กฺลึ้ง] (โบ) น. กลิ้ง คือ ร่ม. (กฎมนเทียรบาลในกฎหมายราชบุรี).

กลมเป็นลูกมะนาว,กลิ้งเป็นลูกมะนาว

(สำ) ว. หลบหลีกไปได้ คล่องจนจับไม่ติด (มักใช้ในทางไม่ดี).

กลมดิก

ว. กลมทีเดียว, กลิ้งไปได้รอบตัว, โดยปริยายหมายความว่า กลิ้งกลอก.

จรลู่

[จอระ-] (กลอน) ก. เที่ยวไปตามทาง, เที่ยวกลิ้งอยู่, เที่ยวกองอยู่.

แทงบิลเลียด

ก. กิริยาที่เอาไม้คิวทิ่มลูกบิลเลียดให้กลิ้งไป.

ล้มคว่ำคะมำหงาย

ก. ล้มกลิ้งหลายทอด เช่น ถูกม้าเตะล้มคว่ำคะมำหงาย.

ม้วนต้วน

ว. อาการที่แสดงท่าทางเอียงอาย. ก. กลิ้งหมุนไปรอบตัว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ