ค้นเจอ 253 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จตุบท

น. สัตว์สี่เท้า. (ป.).

คอหอยกับลูกกระเดือก

(สำ) ว. เข้ากันได้ดี แยกกันไม่ออก.

ชุมทางรถไฟ

น. สถานีที่รวมทางแยกรถไฟ.

แยกแย้ง

ก. แยกไปคนละทาง, ไม่ลงรอยกัน.

ระแหก

(กลอน) ก. แตก, แยก.

แผก

ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.

ตกลูก

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

ระแหง

น. รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.

อ้า

ก. เปิด, แยกออก, แบะออก, เช่น ปากอ้า; ทำให้เปิด, ทำให้แยกออก, ทำให้แบะออก, เช่น อ้าปาก.

ตัดบท

ก. พูดให้ยุติเรื่องกัน; แยกคำออก.

เป็นสัดเป็นส่วน

ก. แยกไว้เฉพาะเป็นหมู่เป็นพวก เช่น ของทำบุญจัดให้เป็นสัดเป็นส่วน.

จัตุ

[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ