ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีสีหน้าเครียดหรือขุ่นเคือง, หน้าตึง ก็ว่า.
ว. มีสีหน้าซีดหรือไม่เข้มคม.
ว. มีสีหน้าไม่แจ่มใสเพราะความทุกข์เช่นผิดหวัง.
ว. อาการที่หน้าตาไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส.
น. หน้าตาอัปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว.
น. หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสเป็นประจำ.
ว. อาการที่ทำหน้าตาตื่น เหลียวหน้าเหลียวหลัง เช่น เขาวิ่งหน้าตาทะเลิ่กทะลั่กเข้ามา.
ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.
(สำ) แม้จะไม่พอใจก็ยังแสดงสีหน้ายิ้มแย้ม.
ว. มีสีหน้าบึ้งตึง เช่น เขาผิดหวังอะไรมา ทำหน้าบอกบุญไม่รับ.
น. ลักษณะที่เป็นเองอย่างนั้นตามธรรมชาติ (ใช้แก่รูปร่างหน้าตาของคน) เช่น หน้าตาสวยหรือไม่สวยก็เป็นเรื่องของรูปธรรมนามธรรม.
ก. ลึก, ลับ, เช่น หน้าตาชำเรา. (สุบิน). (ข.).