ค้นเจอ 119 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สีหน้า, หน้าตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน้าเข้ม

ว. มีสีหน้าเครียดหรือขุ่นเคือง, หน้าตึง ก็ว่า.

หน้าจืด

ว. มีสีหน้าซีดหรือไม่เข้มคม.

หน้าแห้ง

ว. มีสีหน้าไม่แจ่มใสเพราะความทุกข์เช่นผิดหวัง.

บึ้ง

ว. อาการที่หน้าตาไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส.

หน้าผี

น. หน้าตาอัปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว.

หน้ารับแขก

น. หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสเป็นประจำ.

ทะเลิ่กทะลั่ก

ว. อาการที่ทำหน้าตาตื่น เหลียวหน้าเหลียวหลัง เช่น เขาวิ่งหน้าตาทะเลิ่กทะลั่กเข้ามา.

ชักหน้า

ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.

น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก

(สำ) แม้จะไม่พอใจก็ยังแสดงสีหน้ายิ้มแย้ม.

หน้าบอกบุญไม่รับ

ว. มีสีหน้าบึ้งตึง เช่น เขาผิดหวังอะไรมา ทำหน้าบอกบุญไม่รับ.

รูปธรรมนามธรรม

น. ลักษณะที่เป็นเองอย่างนั้นตามธรรมชาติ (ใช้แก่รูปร่างหน้าตาของคน) เช่น หน้าตาสวยหรือไม่สวยก็เป็นเรื่องของรูปธรรมนามธรรม.

ชำเรา

ก. ลึก, ลับ, เช่น หน้าตาชำเรา. (สุบิน). (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ