ค้นหา "สิราธร" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ผลการค้นหา

ค้นเจอ 225 รายการ

ก. ทำงานน้อยลง.

ก. ค่อย ๆ เลิกกันไป.

ก. ค่อย ๆ เลิกไป เช่น ร้านแถวนี้ขายไม่ดี จึงเลิกรากันไปเรื่อย ๆ บ้าน ๒ หลังนี้ทะเลาะกันเรื่อย หนักเข้าก็เลิกรากันไปเอง.

ดู กุแล.

(กลอน) น. อสูร, ยักษ์. (ป.).

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).

[-มินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๕ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส.). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

[-สินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๒ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป. อิสินฺธร, อีสธร; ส. อีษาธร). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).

น. ความกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ. (ป., ส.).

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ