ค้นเจอ 168 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สาริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาสม

[สา-สม] ว. เหมาะ, สมควร, เช่น ต้องลงโทษให้สาสมแก่ความผิด.

สาธารณ,สาธารณ-,สาธารณะ

[สาทาระนะ] ว. เพื่อประชาชนทั่วไป เช่น สวนสาธารณะ โทรศัพท์สาธารณะ บ่อน้ำสาธารณะ, ทั่วไป เช่น ถนนนี้ไม่ใช่ถนนสาธารณะ อย่าแต่งตัวประเจิดประเจ้อในที่สาธารณะ. (ป., ส.).

เช็ดหม้อ

ก. รินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งในการหุงข้าวด้วยวิธีเช็ดนํ้า.

กามจาริน

[[ครุฑ]], ผู้ไปตามอำเภอใจ

คำนาม

ศาสนีย,ศาสนีย-,ศาสนีย์

[สาสะนียะ-, สาสะนี] ว. สมควรจะสั่งสอน. (ส.).

ชิสา,ชีสา

สัน. แม้ว่า เช่น ชิสาท่านโอนเอา ดีต่อ ก็ดี. (ยวนพ่าย).

สาแก่ใจ

ว. หนำใจ, สะใจ, (มักใช้ในความประชดหรือแดกดัน) เช่น บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับเขา โดนเขาด่ามา สาแก่ใจไหมล่ะ วันนี้เงินเดือนออก ต้องจ่ายให้สาแก่ใจ.

สามิกะ

น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).

สารัตถ

[สารัดถะ-] น. เนื้อหาหลัก, ใจความสำคัญ, ความคิดสำคัญของเรื่อง.

สารัตถ-

[สารัดถะ-] น. เนื้อหาหลัก, ใจความสำคัญ, ความคิดสำคัญของเรื่อง.

สาหัตถ,สาหัตถ-,สาหัตถิก,สาหัตถิก-

[-ถะ-, -ถิกะ-] ว. ที่ทำด้วยมือของตนเอง. (ป.).

ประสาทการ

[ปฺระสาทะ-] น. การเลื่อมใส.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ