ค้นเจอ 5,424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สศร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แปลง

[แปฺลง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. แผลง เช่น แปลงศร ว่า แผลงศร.

สรพะ

[สะระพะ] ว. เสียงดัง, เอ็ดอึง. (ป.; ส. ศรว).

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).

ศราวรณ์

[สะราวอน] น. เครื่องกำบังลูกศร คือ โล่. (ส.).

โศกศัลย์

[โสกสัน] ก. เป็นทุกข์เดือดร้อนเหมือนถูกศรแทง. (ส.; ป. โสกสลฺล).

สรณ,สรณ-,สรณะ

[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).

ประลัยวาต

น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.

สรทะ

[สะระ-] น. ฤดูใบไม้ร่วง, ฤดูสารท. (ป.; ส. ศรท).

ศัลย,ศัลย-

[สันละยะ-, สันยะ-] น. ลูกศรหรือของมีปลายแหลมอื่น ๆ. (ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

ปืนยา

น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ