ค้นเจอ 5,446 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สลิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลิงนั่งแป้น

(สำ) น. ผู้ที่เขายกให้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญ แต่ไม่มีอำนาจอะไรจริงจัง ต้องทำตามที่เขาสั่ง.

ลิงล้างก้น

(สำ) น. ผู้ที่ทำอะไรลวก ๆ พอให้เสร็จ ๆ ไป แต่ไม่เรียบร้อย.

ลิงหลอกเจ้า

(สำ) ก. ล้อหลอกผู้ใหญ่เวลาผู้ใหญ่เผลอ.

กะวอกกะแวก

ว. อาการหลุกหลิกอย่างลิง.

กบี่

[กะ-] น. ลิง, นิยมเขียนเป็น กระบี่. (ป., ส. กปิ).

จ๋อ

น. คำใช้เรียกลิงหรือเด็กที่ซนอย่างลิงว่า อ้ายจ๋อ.

ปลวังค,ปลวังค-

[ปะละวังคะ-] (แบบ) น. ลิง เช่น ปลวังคสังวัจฉร. (ส. ปฺลวงฺค).

วานรินทร์

[วานะ-] น. พญาลิง.

สวา

[สะหฺวา] น. ลิง. (ข.).

ฤๅษีเลี้ยงลิง

(สำ) น. ผู้เลี้ยงเด็กซุกซนหรือปกครองคนหมู่มากที่ไม่อยู่ในระเบียบวินัยย่อมเดือดร้อนรำคาญ.

ลูกลิงลูกค่าง

น. เรียกเด็กที่อยู่ไม่สุข ซุกซนมาก ชอบปีนป่าย หกคะเมนตีลังกาเป็นต้น.

มักฏะ

[มักกะตะ] (แบบ) น. ลิง. (ป. มกฺกฏ; ส. มรฺกฏ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ