ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).
[สะมะถะ-] น. การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. ว. มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย. (ป.; ส. ศมถ).
ว. ได้สัดส่วน, สมส่วน.
ว. คล้ายกับที่เป็นจริงมาก เช่น เขาเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ได้สมจริงสมจัง.
ว. มากพอสมกับที่ใจอยาก.
ว. ไม่สมหวัง, ไม่ได้ดังที่หวัง.
(ปาก) ว. งามสมส่วน.
ก. บำเพ็ญสมณธรรม.
(ปาก) ว. มากพอสมกับที่ใจอยาก.
ก. แสดงได้แนบเนียนสมบทบาท.
[นามสมยา] น. สมญา.
ก. แต่งตัวพอสมกับฐานะ.