ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.
[คฺรึ] (ปาก) ว. เก่าไม่ทันสมัย.
น. ผู้สำเร็จราชการมณฑลสมัยโบราณ.
ว. คล่อง, ไม่ติดขัด, เช่น ทางสะดวก การเดินทางสมัยนี้สะดวกกว่าสมัยก่อน, มักใช้เข้าคู่กับคำ สบาย เป็น สะดวกสบาย.
(แบบ) น. สมัยถวายจีวรในจีวรกาล. (ป.).
(โบ) น. กษัตริย์ผู้เป็นใหญ่ในสมัยสุโขทัย.
ว. ไม่ทันหรือไม่เป็นไปตามสมัยที่กำลังนิยมกัน เช่น เขาเป็นคนล้าสมัย.
น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.
[สอระ-] น. ตำแหน่งข้าราชการหัวเมืองในสมัยโบราณ.
น. สมัยโบราณ เช่น ถ้วยชามชุดนี้เป็นของสมัยเก่า. ว. พ้นสมัย, ไม่ใช่สมัยใหม่, ก่อนเวลาปัจจุบัน, เช่น เขามีความคิดอย่างคนสมัยเก่า.
[ขะหฺนะ] น. ครู่, ครั้ง, คราว, เวลา, สมัย. (ป.; ส. กษณ).
น. สะพานที่ทำแข็งแรงสำหรับให้ช้างข้ามในสมัยโบราณ.