ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เกฺลอ] น. เพื่อนสนิท.
ก. แง้ม, ปิดไม่สนิท.
ก. ทำให้เข้ากันสนิท, เชื่อม.
(สำ) ว. ลักษณะที่เงียบสนิท.
ว. สนิทแน่น เช่น รักอย่างแนบแน่น.
ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิท.
[สะหฺนิด] (โบ) ว. สนิท.
ว. วางหน้าไม่สนิท, รู้สึกกระดากอาย; เข้ากันไม่สนิท เช่น ข้อความตอนนี้ฟังเขิน ๆ อยู่.
[-กุดติ] (ปาก) ว. ที่สนิทเป็นที่ไว้วางใจได้.
ก. เข้ากันได้สนิท, มักใช้ในความปฏิเสธว่า ไม่กินเกลียวกัน.
น. คนสนิทที่รู้ใจและไว้วางใจได้.
(ถิ่น-อีสาน) ก. สนิท; แจ้ง, ชัด.