ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ส.; ป. สต).
[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).
[สาดทะ-, สาด] น. การทำบุญให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว. (ส.).
[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).
น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).