ผลการค้นหา

ศรีกร* *ศรีกร *ศรีกร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 108 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ศรีกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เรือพระที่นั่งศรี

น. เรือหลวงที่จัดเป็นพระราชพาหนะสำรองไปในกระบวนเสด็จทางชลมารค ทอดบัลลังก์กัญญา ดาดหลังคาด้วยผ้าสักหลาดสอดสีอย่างพนักอินทรธนู ถ้าเป็นเรือพระที่นั่งเพิ่มผ้าเยียรบับลายทองกลางกรอบพนักอินทรธนู.

สาวศรีสาวใช้

(สำ) น. สาวใช้.

กรสาปน,กรสาปน์

[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).

ศักดิ์ศรี

น. เกียรติศักดิ์ เช่น ประพฤติตนไม่สมศักดิ์ศรี.

พูดดีเป็นศรีแก่ปาก

(สำ) น. พูดดีเป็นที่นิยมชมชอบ.

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.

ไกรศรี

[ไกฺรสี] ว. ผู้ยิ่งด้วยสิริ. (ไกร + ศรี).

คอหยัก ๆ สักแต่ว่าคน

(สำ) น. คนที่ประพฤติตัวไม่สมศักดิ์ศรีของความเป็นคน.

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).

สมีปะ

[สะมี-] (แบบ) ว. ใกล้ เช่น สมีปสร้อยสระศรี. (สมุทรโฆษ). (ป.).

สรีร,สรีร-,สรีระ

[สะรีระ-] น. ร่างกาย. (ป.; ส. ศรีร).

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด