ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทะวี-] (แบบ) น. เสือ, เสือดาว. (ส.).
[ปะถะวี] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).
ว. ยี่สิบ. (ป.; ส. วีศ).
[วีระบุหฺรุด] น. ชายที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ. (ส. วีรปุรุษ).
[ปะวีน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ป.).
ว. ยี่สิบ เช่น เบญจเพส ว่า ยี่สิบห้า. (ป. วีส).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
[สุตะกะวี, สุดตะกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการแต่งร้อยกรองตามที่ได้ยินมา. (ป.; ส. ศฺรุต).
[คฺระวัก, คฺระวี] ก. กวัดแกว่ง. (ข. ครฺวาต่, ครฺวี).
[ทะวี] ก. เพิ่มขึ้น, มากขึ้น, เช่น งานทวีขึ้น. (ป., ส. ทฺวิ).
[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).
[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).