ค้นเจอ 913 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิสาข-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไพศาข,ไพศาข-,ไพศาขะ

[ไพสาขะ] น. เดือน ๖; ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๑๖ ของดาวฤกษ์ ๒๗. (ป. วิสาข; ส. ไวศาข).

สากะ

น. ผัก. (ป.; ส. ศาก).

สาชล

(กลอน) น. สายชล, สายน้ำ, เช่น โอ้เรือพ้นวนมาในสาชล ใจยังวนหวังสวาทไม่คลาดคลา. (นิ. ภูเขาทอง).

สานะ

น. หมา. (ป.; ส. ศฺวาน).

สามะ

น. สีดำ, สีนิล. (ป.; ส. ศฺยาม).

สายา

(กลอน) น. ผู้หญิง, นางผู้มีโฉมงาม, เช่น สายาอยู่ในถนน ถามข่าว รยมฤๅ. (กำสรวล).

สาสม

[สา-สม] ว. เหมาะ, สมควร, เช่น ต้องลงโทษให้สาสมแก่ความผิด.

วิภว,วิภว-

[-พะวะ-] น. ความเจริญ; สมบัติ; ความไม่มีไม่เป็น. (ป., ส.).

วิศว,วิศว-

[วิดสะวะ-] ว. ทั้งหมด, ทั้งปวง. (ส. วิศฺว; ป. วิสฺส).

วิสม,วิสม-

[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).

สาธารณ,สาธารณ-,สาธารณะ

[สาทาระนะ] ว. เพื่อประชาชนทั่วไป เช่น สวนสาธารณะ โทรศัพท์สาธารณะ บ่อน้ำสาธารณะ, ทั่วไป เช่น ถนนนี้ไม่ใช่ถนนสาธารณะ อย่าแต่งตัวประเจิดประเจ้อในที่สาธารณะ. (ป., ส.).

เนา

ก. อยู่. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ