ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ตั้งอยู่, คงอยู่, เหลืออยู่, พักอยู่, หยุดอยู่. (ป. ติฏฺ).
(สำ) ก. ว่ากล่าวสั่งสอนไม่รู้จักหยุด.
ก. หยุดใช้สายตาอย่างคร่ำเคร่งชั่วคราว.
ก. ลูบไม่หยุด, ลูบถี่ ๆ.
ก. ทำให้เครื่องยนต์เครื่องกลไกเป็นต้นหยุด, ถ้าเครื่องยนต์เครื่องกลไกเป็นต้นหยุดเอง เรียกว่า เครื่องดับ.
น. ไข้ขณะที่กำลังมีระดูหรือระดูเพิ่งหยุด.
(ปาก) ก. เลิก, หยุด, ยุติ, เช่น เรื่องนี้ปิดฉากแล้ว.
ก. ละทิ้งการงานไปโดยกะทันหัน, นัดหยุดงาน.
ก. หยุดทำงานชั่วคราวให้คลายเหนื่อย.
ก. หยุดไว้, รั้งรอไว้, เช่น ยับยั้งใบลาไว้; พักอยู่.
ก. ทำให้เลือดหยุดไหลด้วยวิธีการต่าง ๆ.
ก. กล่าวคำเพื่อเชิดชู เช่น ยอพระเกียรติ หรือเพื่อให้ชอบใจ เช่น เด็กชอบให้ยอ; ยก เช่น ยอกร, ยกเพื่อกระแทก เช่น ยอด้วยเข่า; บอกให้หยุด (ใช้แก่วัวควาย); ให้หยุด, หยุด, เช่น ยอทัพ, โดยปริยายหมายความว่า เหนี่ยวรั้งไม่ไหว เช่น ยอไม่หยุด.