ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).
น. ไม้ที่กระหนาบอยู่ใต้ท้องพรึงรับพื้นเรือนเพื่อไม่ให้พื้นอ่อน อยู่ระหว่างรอด; ไม้จีมเสาที่ปากหลุมซึ่งยังไม่ได้กลบดินเพื่อกันไม่ให้โอนเอน เรียกว่า ราคอเสา.
น. ชื่อเรียกพืชชั้นตํ่าที่ไม่มีคลอโรฟิลล์ และลำต้น ใบ ราก ที่แท้จริง ส่วนมากเจริญเป็นเส้นใย แบ่งเป็น ๒ พวก คือ ราเมือก และ ราแท้ สืบพันธุ์โดยสปอร์ อาศัยอยู่บนซากของพืชหรือสัตว์ ขึ้นเบียนหรืออยู่ร่วมกับพืชอื่นก็มี.
ก. ยุให้เกิดอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง.
น. ลมปากที่ยุให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักเป็นไปในทางไม่ดี.
น. หญิงรุ่น, หญิงสาว. (ป., ส. ยุวตี).
[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).
(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.
[สะนา-] (แบบ) น. เอ็น. (ส. สฺนายุ).
[ทะรา] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.).
ก. เอาแจวหรือพายแตะน้ำเรียด ๆ เพื่อชะลอเรือไว้.
ว. ใหม่. (ส.).