ผลการค้นหา

วรรณวริน* *วรรณวริน *วรรณวริน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 8,070 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วรรณวริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วรทะ

[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

ชิรณ,ชิรณ-,ชิรณะ

[ชิระนะ-] ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป. ชีรณ; ส. ชีรฺณ).

วีร,วีร-

[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).

ริน,ริน ๆ

ก. เทให้ไหลออกเรื่อย ๆ ทีละน้อย เช่น รินนํ้าใส่ถ้วย. ว. เรื่อย ๆ, น้อย ๆ, เช่น นํ้าไหลริน ลมพัดริน ๆ. น. ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน.

รณ,รณ-

[รน, รนนะ-] น. เสียง, เสียงดัง; สงคราม. ก. รบ, รบศึก. (ป., ส.).

วรรธกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด