ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-พฺรวด] ว. เสียงของตกลงไปในที่รกหรือในที่เหลว ๆ.
น. ตรรกศาสตร์.
(สำ) ก. ทำพอให้เสร็จไปโดยไม่มีเป้าหมายหรือโดยไม่คำนึงว่าใครจะเดือดร้อน.
น. ส่วนที่ต่อระหว่างรกกับสะดือเด็ก.
ว. รกเพราะปล่อยทิ้งไว้ เช่น ที่รกร้าง ที่ดินรกร้างว่างเปล่า.
น. ป่ารกฉำแฉะ, ระนาม ก็ว่า.
น. การรักษาโรคทางยา.
ว. เรียบราบ เช่น ดายหญ้าให้เตียน, หมดไป เช่น ถูกกวาดเสียเตียน, ไม่รก.
[คฺรึม, คฺรึมคฺรุ] น. ป่าทึบ, ป่ารก.
น. บ้านที่อยู่อาศัย เช่น บ้านช่องรกรุงรัง.
น. รก, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระสกุน.
น. ดงหญ้าหรือดงไม้ที่เป็นหมู่ ๆ หรือที่รก ๆ เช่น ป่าดงพงพี รกเป็นพง.