ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.
ว. ที่พูดรัวเร็ว; (สำ) พูดพล่อย ๆ จนไม่น่าเชื่อถือ.
ว. อาการที่เหน็ดเหนื่อยมากเปรียบเหมือนวิ่งมาไกลเหนื่อยจนลิ้นห้อย, อาการที่เหน็ดเหนื่อยเนื่องจากต้องทำงานหนักมาก.
น. ขอบด้านในของตัวหีบทำเพื่อให้ฝาครอบแน่นสนิท.
ว. อาการที่พูดออกสำเนียงได้ชัดเจน, อาการที่พูดภาษาอื่นได้ง่าย.
น. ภาวะที่ลิ้นถูกดันออกมาจากตำแหน่งปรกติที่อยู่ในปาก เนื่องจากลิ้นบวมหรืออวัยวะที่อยู่ใต้ลิ้นดันลิ้นขึ้นมา.
น. หัวใจ, จิตใจ, (มักใช้ในทางตำหนิ) เช่น หัวจิตหัวใจเขาทำด้วยอะไรจึงเหี้ยมเกรียมนัก, อารมณ์ เช่น เขากำลังเศร้าโศกไม่มีหัวจิตหัวใจจะทำอะไร.
น. ลิ้น. (ต.).
ว. อาการที่พูดไม่ชัดเหมือนดังลิ้นโตจนคับปาก.
(สำ) ว. ประจบสอพลอ.
ก. ไปอย่างนวยนาด. (เพี้ยนมาจาก ป., ส. ลีลา).
(สำ) ว. ที่พูดสับปลับเชื่อถือไม่ได้.