ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.
(แบบ) น. เกวียน. (ป.; ส. สารฺถ).
ก. กระดกขึ้น, ยกขึ้น, เช่น เกวียนโหง.
ว. มีเล่ห์เหลี่ยมมาก, มีประสบการณ์มาก.
น. เรือกลไฟสำหรับโยงหรือลากเรือใหญ่เพื่อเข้าเทียบท่า.
(สำ) น. คนที่ทำท่าทีเป็นเซื่องซึม เป็นกลอุบายให้ผู้อื่นตายใจแล้วเข้าทำการอย่างใดอย่างหนึ่งโดยไม่ทันให้รู้ตัว, คนที่ทำท่าอย่างเสือลากหาง เพื่อขู่ให้กลัว เช่น ถือไม้เท้าก้าวเดินเป็นท่าทาง ทีเสือลากหางให้นางกลัว. (สังข์ทอง).
[-ขะ] น. เพลา, เพลาเกวียนหรือรถ; เกวียน; กระดูกไหปลาร้า. (ป.; ส. อกฺษ).
(กลอน) ก. ลากไป, คร่าไป.
[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).
[คฺร่า] ก. ฉุดลากไปอย่างไม่ปรานี.
[ซู่] (กลอน) ก. ลากไป, คร่าไป.
ว. อาการที่พูดลากเสียง.