ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะกน] น. ขันธ์, กอง, ส่วนร่างกาย, ร่างกาย. (ส.; ป. ขนฺธ).
(ปาก) ก. ทำร้ายร่างกายด้วยการทุบตี.
น. ส่วนของร่างกายภายในผ้านุ่งที่ไม่ควรเปิดเผย.
(แบบ) น. ตัว, ร่างกาย. (ป., ส.).
น. ส่วนของร่างกายอยู่ระหว่างท้องน้อยกับอวัยวะสืบพันธุ์.
น. ความสังเวชโดยธรรม เมื่อเห็นความแตกดับของสังขาร (เป็นอารมณ์ของพระอรหันต์). (ป. ธมฺมสํเวค).
ก. เสื่อมไป, สิ้นไป, เช่น สังขารร่วงโรย, เซียวไป เช่น อดนอนหน้าตาร่วงโรย.
[พูม-] น. สภาพที่ร่างกายมีแรงต่อต้านเชื้อโรคที่เข้าสู่ร่างกาย, ภูมิต้านทาน ก็เรียก.
น. ไฟที่โบราณถือว่ามีในร่างกายมนุษย์และสัตว์ สำหรับให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายและย่อยอาหาร.
ก. รุหรือระบายสิ่งที่ไม่ต้องการออกจากร่างกาย.
ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.
ก. แล่นไปทั่วร่างกาย เช่น ปีติซาบซ่าน.