ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู แก้ว ๔.
น. แก้ว. (ช.).
(สำ) ก. เอาของมีค่าให้แก่คนที่ไม่รู้จักค่าของสิ่งนั้น.
(สำ) ก. ยอมตามโดยไม่ขัดขืน, ยอมแพ้โดยดี.
น. ดอกแก้ว. (ช.).
น. แก้วสีขาว.
น. หินแก้ว. (ส.).
น. แก้วหุง; สายหยุด. (ช.).
(สำ) ก. คิดถึงผลที่จะได้ทางเดียว.
น. แก้วที่ทำเป็นแผ่น; โรคต้อชนิดหนึ่ง เรียกว่า ต้อกระจก. (ป., ส. กาจ = แก้ว, ดินที่ใช้ทำแก้ว).
น. แก้วคือธรรม. (ส.; ป. ธมฺมรตน).
[เนระกันถี] น. แก้วมณีชนิดหนึ่ง.