ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ลดระดับความสูงในการบิน.
[มะยูน] น. นกยูง. (ป., ส.).
น. ชื่อศาสดาแห่งศาสนายิวหรือยูดาย.
[กะบิน] (แบบ) น. ลิง. (ส. กปิล).
น. ระดับสูงสุดที่เครื่องบินสามารถบินได้.
(สำ) ว. สูงระดับที่นกเขาบิน.
ก. บินหรือเหาะไปในอากาศในระยะสูง.
[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).
[ยูระ-] (กลอน) ก. เดิน, แผลงเป็น ยวรยาตร หรือ ยัวรยาตร ก็มี.
น. ที่สำหรับเครื่องบินขึ้นลง ประกอบด้วยลานจอดเครื่องบิน ลู่เครื่องบินขึ้นลง โรงเก็บอุปกรณ์การบิน หอบังคับการบิน ที่ทำการของเจ้าหน้าที่ และที่พักผู้โดยสารเข้าออกเป็นต้น, (ปาก) สนามบิน.
[-จอน] ก. บินไป, เหาะไป. (ส. เขจร ว่า ไปในอากาศ).
น. ขบวนบิน โดยปรกติมีเครื่องบิน ๖ เครื่องขึ้นไป.