ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ต้องโทษโดยยิงให้ตายเพราะความผิดร้ายแรง.
น. เรียกตัวไม้ประกอบเครื่องบนหลังคาเรือน ทำหน้าที่ยันอยู่ข้างหลังจั่ว ตั้งทแยงปลายข้างหนึ่งยันกับขื่อเพื่อเสริมให้จั่วมั่นคง.
น. ฝีมือยิงธนู, การฝึกหัดยิงธนู. (ส.).
ลักษณนามเรียกกระสุนปืนทั้งที่ยังมิได้ยิงและที่ได้ยิงออกไปแล้ว เช่น กระสุน ๓ นัด ยิงสลุต ๒๑ นัด.
[-แผฺลง] ก. ยิงไปโดยเร็ว.
น. ปืนที่มีกลไกยิงได้เร็วมาก.
น. เป้าที่โยนขึ้นไปในอากาศแล้วยิง.
ว. ในระยะประชิด เช่น ยิงเผาขน.
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. ลูกปืนที่ยิงออกไปทีละลูก.
[กฺรีด] (ถิ่น) น. เครื่องจับสัตว์นํ้าชนิดหนึ่ง. (ดู กราด ๓).
น. บริเวณนม เช่น เขาถูกยิงเหนือราวนม.