ค้นเจอ 341 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยอดมนุษย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มนุษย,มนุษย-,มนุษย์

[มะนุดสะยะ-, มะนุด] น. สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน. (ส.; ป. มนุสฺส).

ของลับ

น. อวัยวะสืบพันธุ์ของมนุษย์.

สุดคน

ว. ยอดคน.

ไหล่เขา

น. ส่วนของเขาที่ถัดยอดเขาลงมา.

สุดปัง

[[ปัง]] สุดยอดมาก ดีมาก

ก: ทาปากสีดีสวยป้ะแก ข: สุดปัง

อ่านว่า สุดปัง

พรหมพักตร์

น. ยอดเครื่องสูงหรือยอดสิ่งก่อสร้างที่เป็นหน้าพรหม ๔ ด้าน.

ศิขร

[-ขอน] น. ยอด, ยอดเขา, ภูเขา, ใช้ว่า ศิงขร หรือ ศีขร ก็มี. (ส.).

สิขร

[-ขอน] น. จอม, ยอด, หงอน; ยอดเขา. (ป.; ส. ศิขร).

เศษคน,เศษมนุษย์

น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้ (ใช้เป็นคำด่า).

เรือนยอด

น. อาคารที่มีหลังคาเป็นเครื่องยอดแบบต่าง ๆ เช่น แบบมณฑป แบบยอดปรางค์ แบบยอดปราสาท แบบยอดมงกุฎ แบบยอดเจดีย์ (ใช้แก่อาคารที่ใช้ในกิจเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์และศาสนา).

ขวัญเมือง

น. ยอดกำลังใจของเมือง.

จอมใจ

น. หญิงที่เป็นยอดดวงใจ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ