ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แปฺลง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. แผลง เช่น แปลงศร ว่า แผลงศร.
(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.
[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).
ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.
ว. เท่านี้ยังไม่เพียงพอ, หนักยิ่งไปกว่านั้นอีก, เช่น ตัดเท้าตัดกรแล้วมิหนำ ซ้ำฆ่าสุริย์วงศ์ยักษี. (รามเกียรติ์).
น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).
น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.
[สะราด] น. คันศร. (ส.).
น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.
[มิคะ, มิกคะ-] น. สัตว์ป่ามีกวางอีเก้งเป็นต้น. (ป.).
(ราชา) น. นิ้วนาง.
[พฺรมมาด] น. ชื่อศรเล่มหนึ่งของพระราม. (ส.).