ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะวักคฺระ] น. พรหมชั้นสูง, เนวสัญญานาสัญญายตนะ ก็เรียก. (ส. ภวาคฺร; ป. ภวคฺค).
[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.
ว. โผงผาง.
(แบบ) ว. ๒ อย่าง. (ป.).
ว. ต่าง ๆ. (ป.).
(แบบ) ว. เฉพาะตน. (ป.).
ว. มาก. (ป., ส.).
ว. อ่อน. (ป.).
ว. ด้วยความเคารพ. (ป.).
[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[พะราดอน, พะราดา, พะราตฺระ-, พะราตฺรึ-] น. พี่ชาย, น้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ; ป. ภาตา, ภาตุ).