ค้นเจอ 300 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวิศร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภูตะ

[อะพูตะ] ว. ไม่มี, ไม่เกิดขึ้น, ไม่ปรากฏ. (ป., ส.).

ศรศิลป์ไม่กินกัน

(กลอน) ก. ทำอันตรายกันไม่ได้ เช่น ถ้อยทีศรศิลป์ไม่กินกัน. (รามเกียรติ์ ร. ๖); (สำ) ไม่ถูกกัน, ไม่ลงรอยกัน, ไม่ชอบหน้ากัน, เช่น พี่น้องคู่นี้ศรศิลป์ไม่กินกัน เจอหน้ากันเมื่อใดต้องทะเลาะกันเมื่อนั้น.

ศรายุธ

[สะรายุด] น. อาวุธคือศร. (ส. ศร + อายุธ).

วิภว,วิภว-

[-พะวะ-] น. ความเจริญ; สมบัติ; ความไม่มีไม่เป็น. (ป., ส.).

วิศว,วิศว-

[วิดสะวะ-] ว. ทั้งหมด, ทั้งปวง. (ส. วิศฺว; ป. วิสฺส).

วิสม,วิสม-

[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).

แปลง

[แปฺลง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. แผลง เช่น แปลงศร ว่า แผลงศร.

วิทัศน์

น. การมองการณ์ไกล, วิสัยทัศน์. (อ. vision).

วิชย,วิชย-,วิชัย

[วิชะยะ-, วิไช] น. ความชนะ, ชัยชนะ. (ป., ส.).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

ประลัยวาต

น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.

ศราสน์

[สะราด] น. คันศร. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ