ค้นเจอ 367 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวิศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิศว,วิศว-

[วิดสะวะ-] ว. ทั้งหมด, ทั้งปวง. (ส. วิศฺว; ป. วิสฺส).

วิสม,วิสม-

[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).

ศยะ

[สะ-] ก. นอน; หลับ; อยู่, พักผ่อน, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส. (ส.).

ศวะ

น. ศพ. (ส.; ป. ฉว).

พงศ,พงศ-,พงศ์

[พงสะ-, พง] น. เชื้อสาย, เทือกเถา, เหล่ากอ, สกุล. (ส.; ป. วํส).

วงศ,วงศ-,วงศ์

[วงสะ-, วง] น. เชื้อสาย, เหล่ากอ, ตระกูล. (ส. วํศ; ป. วํส).

วิทัศน์

น. การมองการณ์ไกล, วิสัยทัศน์. (อ. vision).

วิชย,วิชย-,วิชัย

[วิชะยะ-, วิไช] น. ความชนะ, ชัยชนะ. (ป., ส.).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ