ค้นเจอ 249 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวินทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

วินาศ,วินาศ-

[วินาด, วินาดสะ-] น. ความฉิบหาย. (ส.).

วิดัสดี

[วิดัดสะดี] น. วิทัตถิ, คืบหนึ่ง. (ส. วิตสฺติ; ป. วิทตฺถิ).

ภรู

[พฺรู] น. คิ้ว. (ส. ภฺรู; ป. ภู).

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

วิวาหมงคล

น. พิธีแต่งงาน, งานสมรส, เช่น ขอเชิญหลั่งน้ำพระพุทธมนต์ในงานวิวาหมงคล.

แน่นะวิ

ถามในลักษณะประชดประชันหรือเพื่อความมั่นใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นว่าเป็นแบบนั้นจริง ๆ หรือไม่ มาจาก [[งานไม่ใหญ่แน่นะวิ]]

- เรื่องง่าย ๆ แน่นะวิ? - งานไม่เยอะแน่นะวิ? - เอาจริง ๆ แน่นะวิ?

อ่านว่า แน่-นะ-วิ

ตรัสวิน

[[ครุฑ]], ผู้เคลื่อนที่เร็ว

คำนาม

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).

กัยวิกัย

[ไกยะวิไก] (แบบ) น. การซื้อและการขาย. (ป. กยวิกย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ