ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. พระอาทิตย์. (ป., ส.).
น. “ผู้มีแสงพันหนึ่ง” คือ พระอาทิตย์.
น. พระอาทิตย์. (ป., ส. รวิ).
ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.
น. พระวิษณุ, พระอาทิตย์. (ส. ตฺริโลเกศ).
[อัดสะ-] ก. ตกไป (ใช้แก่พระอาทิตย์) เช่น อาทิตย์อัสดง. (ส. อสฺตมฺ).
ก. เริ่มส่องแสง เช่น พระอาทิตย์ไขแสง.
น. ผู้ทำแสงสว่าง คือพระอาทิตย์. (ส.).
น. เวลาพระอาทิตย์ขึ้นสว่างแล้ว แต่ยังไม่มีแสงแดด.
[-วิด] ว. เกี่ยวเนื่องกับพระอาทิตย์. (ส.).
ว. มีแสงอันร้อน หมายถึง พระอาทิตย์.
ว. มีแสงสีรุ้งเป็นวงกลมล้อมรอบดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์.