ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้กรุในช่องจั่วลูกฟักเรือนทรงไทยเพื่อกันฝนสาด.
น. พระพรหม. (ส.).
[-พฺรม] น. ชื่อพรหมชั้นที่ ๓ ในรูปพรหม ๑๖ ชั้น.
(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.
[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).
น. พระพรหมผู้สร้าง.
น. ผู้มีอำนาจ, ผู้ยิ่งใหญ่, เช่น เขาไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมใด ๆ ทั้งนั้น.
ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.
ว. เท่านี้ยังไม่เพียงพอ, หนักยิ่งไปกว่านั้นอีก, เช่น ตัดเท้าตัดกรแล้วมิหนำ ซ้ำฆ่าสุริย์วงศ์ยักษี. (รามเกียรติ์).
น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).
น. “พระผู้มีหงส์เป็นพาหนะ” หมายถึง พระพรหม เพราะพระพรหมทรงมีหงส์เป็นพาหนะ.
ว. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.