ค้นเจอ 442 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พยาน, พยานบุคคล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟอกพยาน

ก. ไต่ถามไล่เลียงพยาน.

ประจักษ์พยาน

(กฎ) น. พยานบุคคลที่เป็นผู้ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่ให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองโดยตรง.

สืบพยาน

(กฎ) ก. สอบปากคำพยาน เพื่อให้เบิกความเกี่ยวกับพยานหลักฐานในคดี.

สักขี

น. พยานผู้รู้เห็นเหตุการณ์ด้วยตาตนเอง, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยาน เป็น สักขีพยาน. (ป.; ส. สากฺษี).

พญาณ

[พะยาน] (โบ) น. พยาน.

ถามค้าน

(กฎ) ก. การที่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งซักถามพยาน เมื่อคู่ความฝ่ายที่อ้างพยานได้ซักถามพยานเสร็จแล้ว, ซักค้าน ก็ใช้.

เจือสม

ก. มีความสอดคล้องหรือสนับสนุนให้น่าเชื่อ เช่น คำให้การของพยานโจทก์กับพยานจำเลยเจือสมกัน.

เบิกความ

(กฎ) ก. ให้ถ้อยคำต่อศาลในฐานะพยาน.

เบิกพยาน

(กฎ) ก. นำพยานมาให้ถ้อยคำต่อศาล.

รู้เห็น

ก. รู้และเห็นเหตุการณ์ด้วยตนเอง เช่น เขาเป็นพยานที่รู้เห็น.

สอบพยาน

ก. ซักถามพยานเพื่อหาข้อเท็จจริง.

เปิดคดี

(กฎ) ก. การที่โจทก์หรือจำเลยแถลงต่อศาลถึงข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมาย อีกทั้งพยานหลักฐานที่จะอ้างอิงก่อนที่จะนำพยานเข้าสืบ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ