ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-โหฺล] น. ขวดปากกว้างมีฝา, โหล ก็เรียก.
ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.
ว. มันจนมีน้ำมันเยิ้มหรือลอยเป็นฝาขึ้นมา.
น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.
[โหฺล] น. ขวดปากกว้าง มีฝา, ขวดโหล ก็เรียก.
น. ไม้ซุงที่เลื่อยออกเป็นแผ่น ๆ สำหรับปูพื้นหรือทำฝาเรือนเป็นต้น, ถ้าใช้ปูพื้น เรียกว่า กระดานพื้น, ถ้าใช้ทำฝา เรียกว่า ไม้ฝา, เรียกเรือนไม้จริงที่ฝาทำด้วยไม้กระดานว่า เรือนฝากระดาน.
[ปฺริก] น. ส่วนยอดของฝาโถหรือผอบที่ทำด้วยทองอย่างหัวแหวนนพเก้า สำหรับสวมบนฝาโถหรือผอบ.
[ผะหฺนัง] น. ฝาที่ก่ออิฐถือปูน, ฝาทึบที่โบกปูน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ผนังถ้ำ.
(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
[-พะแนก] น. ฝาผนังส่วนนอกที่ก่อให้นูนหนาขึ้นดูคล้ายเสาเพื่อช่วยเสริมฝาผนังให้มั่นคงสำหรับรับขื่อ.
น. ส่วนที่ยื่นออกมาจากหรือลึกเข้าไปในฝาผนัง กำแพง ฐาน หรือเชิงกลอน.
น. สีขาวใช้ทาฝาเรือนและอื่น ๆ.